Establecer medidas de mellora do funcionamento da cadea alimentaria para a consecución de determinados fins, como o aumento da eficacia e a competitividade do sector agroalimentario e conseguir un maior equilibrio e transparencia nas relacións comerciais.

Art. 1

Persegue, entre outros, aumentar a eficacia e a competitividade do sector alimentario; mellorar o funcionamento e a vertebración da cadea alimentaria; conseguir un maior equilibrio e transparencia nas relacións comerciais entre os diferentes operadores; fortalecer o sector produtor; contribuír a garantir os dereitos do consumidor en relación coa información; así como favorecer a xeneralización da cultura da sustentabilidade na cadea alimentaria.

Art. 3

O contido das relacións reguladas pola Lei 12/2013, do 2 de agosto, queda sometido á normativa de defensa da competencia, sen prexuízo do disposto na normativa comunitaria.

Art. 7

A Lei 12/2013, do 2 de agosto é de aplicación ás relacións comerciais que se produzan entre os operadores establecidos en España que interveñen na cadea alimentaria desde a produción á distribución de produtos agrícolas ou alimentarios.

Art. 2.1

Tamén será de aplicación a Lei 12/2013, do 2 de agosto, ás relacións comerciais entre calquera dos operadores que interveñen na cadea alimentaria cando un estea establecido en España e o outro nun Estado membro, cando non resulte de aplicación a lexislación doutro Estado membro.

Art. 2.1

Si, debe incluírse este extremo no contrato alimentario.

Art. 2.1

Si. Con independencia da lexislación que designasen as partes, resultarán sempre de aplicación as prohibicións contidas no artigo 14 bis da Lei 12/2013, do 2 de agosto.

Art. 2.1

Si; quedan excluídas do seu ámbito de aplicación as entregas de produto que se realicen a cooperativas e outras entidades asociativas, por parte dos socios das mesmas, sempre que, en virtude dos seus estatutos, vingan obrigados á súa realización.

Art. 2.2

Os produtos agrícolas e alimentarios, que son os produtos enumerados no anexo I do Tratado de Funcionamento da Unión Europea, así como calquera outra sustancia ou produto destinado a ser inxerido polos seres humanos ou con probabilidade de ser, tanto se foron transformados, enteira e parcialmente, como se non.

Art. 5.e)

Anexo I del Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea

Si, están incluídas no ámbito de aplicación da Lei 12/2013, do 2 de agosto.

Art. 5.e)

É o conxunto de actividades que levan a cabo os distintos operadores que interveñen na produción, transformación e distribución de produtos agrícolas e alimentarios.

Art. 5.a)

Quedan excluídas da Lei as actividades de transporte, e as empresas de hostalaría e restauración cun volume de facturación inferior a dez millóns de euros, excluíndose tamén as empresas nas actividades de servizos de aloxamento cun volume de facturación inferior a 50 millóns de euros.

Art. 5.a)

O conxunto dos sectores produtivos agrícola, gandeiro, forestal e pesqueiro, así como os de transformación e distribución dos seus produtos.

Art. 5.b)

É a persoa física ou xurídica do sector alimentario, incluíndo unha agrupación, central ou empresa conxunta de compra ou de venda, que realiza algunha actividade económica no ámbito da cadea alimentaria.

Art. 5.c)

Os consumidores finais non teñen a condición de operadores da cadea alimentaria.

Art. 5.c)

A persoa física ou xurídica cuxa actividade a exerce na produción agrícola, gandeira, forestal ou na pesca.

Art. 5.d)

Son os produtos enumerados no anexo I do Tratado de Funcionamento da Unión Europea, así como calquera outra sustancia ou produto destinado a ser inxerido polos seres humanos ou con probabilidade de ser, tanto se foron transformados, enteira e parcialmente, como se non.

Art. 5.e)

Anexo I del Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea

É aquel no que unha das partes obrígase fronte á outra á venda de produtos agrícolas ou alimentarios, e esta obrígase por un prezo certo, ben se trate dunha compravenda ou dunha subministración de forma continuada.

Art. 5.f)

É aquela modalidade de contrato alimentario no que unha das partes, denominada integrador, obrígase fronte á outra parte, denominado integrado, a proporcionar todos ou parte dos produtos, materias primas e insumos necesarios para a produción obxecto do contrato, así como, no seu caso, a exercer a dirección técnica e a facerse cargo da produción ao concluír o ciclo produtivo.

Art. 5.g)

O integrado obrígase fronte ao integrador, a achegar os terreos, os espazos e as instalacións, así como os medios e servizos complementarios que resulten necesarios para completar a produción e unha vez obtida esta, á súa entrega ao integrador.

Art. 5.g)

É aquel conxunto de coñecementos técnicos que non son de dominio público, que están referidos á natureza, características ou finalidades dun produto, aos métodos ou procesos para a súa produción, ou aos medios ou formas para a súa distribución ou comercialización, e cuxo coñecemento é necesario para a fabricación ou comercialización do produto.

Art. 5.h)

Son as etapas de produción, transformación e distribución dun alimento ou produto alimenticio que entran dentro das previsións normais.

Art. 5.i)

Calquera persoa física ou xurídica que vende produtos agrícolas e alimentarios; pode abarcar a un grupo de tales persoas físicas e xurídicas, incluídas as organizacións de produtores, as organizacións de provedores e as asociacións de tales organizacións.

Art. 5.j)

Os produtos agrícolas e alimentarios que pola súa natureza ou pola fase de transformación en que se atopan poderían deixar de ser aptos para a venda ou precisar conservación en condicións de temperatura regulada dentro dos 30 días seguintes á súa recolección, produción ou transformación.

Art. 5.k)

Toda persoa física ou xurídica que compre produtos agrícolas e alimentarios. Pode abarcar a un grupo de tales persoas físicas e xurídicas.

Art. 5.l)

Os que refire a Lei 1/2019, do 20 de febreiro, de Segredos Empresariais.

Art. 5.n)

As sociedades cooperativas de primeiro, segundo e ulterior grao; as sociedades agrarias de transformación; as organizacións de produtores e as entidades civís ou mercantís, sempre que máis do 50 por cento da súa capital social pertenza a sociedades cooperativas, a organizacións de produtores ou a sociedades agrarias de transformación.

Art. 5.ñ)

É o total de custos asumidos polo provedor, que incluirá todos os custos asumidos para desenvolver a súa actividade.

Art. 5.ou)

Si, sempre que o prezo das transaccións comerciais sexa superior a 1.000 euros ou o seu contravalor en moeda estranxeira.

Art. 2.4

Si, cando o pago do prezo realícese en man contra a entrega dos produtos alimenticios, non será necesario subscribir un contrato alimentario, debendo cumprir coas normas sobre facturación.

Art. 8.3

Neste caso, entenderase cumprida coa obriga das partes de documentar as estas relacións comerciais mediante a expedición da correspondente factura, cos requisitos legais establecidos e cubrir a restante documentación prevista na normativa.

Art. 2.5

Os contratos alimentarios deberán formalizarse por escrito, asinándose por cada unha das partes que interveñen neles, e a súa redacción basearase nos principios de transparencia, claridade, concreción e sinxeleza.

Art. 8.1

A formalización deberá realizarse antes do inicio das prestacións que teñan a súa orixe nos mesmos, podendo efectuarse mediante firma electrónica, quedando en poder de cada unha das partes unha copia.

Art. 8.1

No caso de que un socio entregue a produción a unha cooperativa, ou a outra entidade asociativa, será necesaria a formalización por escrito dun contrato alimentario individualizado, cos mesmos elementos mínimos que para o resto de contratos alimentarios.

Con todo, no caso de que os estatutos ou acordos da cooperativa ou da entidade asociativa establezan, antes de que se realice a entrega, o procedemento de determinación do valor do produto entregado polos seus socios e o calendario de liquidación e estes sexan coñecidos polos socios, non será necesaria a realización dun contrato alimentario.

Art. 8.1

As entidades mercantís integradoras que realicen a actividade descrita no apartado 3.7 do artigo 4 da Orde APA/860/2024, do 7 de agosto, pola que se estende o acordo da Organización Interprofesional do Aceite de Oliva Español ao conxunto do sector, que envasan aceite a granel procedente de almazaras integradas, non terán que formalizar contrato alimentario con estas, sempre que se cumpran estes requisitos:

• Que a integradora cumpra coa definición de “Entidade Asociativa” recollida no artigo 5 ñ) da Lei 12/2013, do 2 de agosto, de medidas para mellorar o funcionamento da cadea alimentaria, isto é, sempre que máis do 50% da súa capital social pertenza a sociedades cooperativas, a organizacións de produtores ou a sociedades agrarias de transformación. As entregas de produtos realizadas no marco de acordos intercooperativos terán a condición de “entregas de socios”.
• Que os estatutos da entidade integradora establezan, antes de que produza a entrega, o procedemento de determinación do valor do aceite entregado polas almazaras integradas e o calendario de liquidación e estes sexan coñecidos por elas. Para ese efecto, deberá existir unha comunicación fidedigna aos interesados, que será incluída no acordo e será aprobado polo órgano de goberno correspondente.

Nese caso, e de conformidade co artigo 2.2 da Lei 12/2013, do 2 de agosto, as entregas de aceite que se realicen á integradora, sempre que esta poida considerarse entidade asociativa, quedan excluídas do ámbito de aplicación se, en virtude dos seus estatutos, están obrigadas a realizalas.

Os contratos alimentarios deben conter, como mínimo os seguintes extremos:

1. A identificación das partes contratantes.
2. O obxecto do contrato.
3. O prezo do contrato alimentario.
4. As condicións de pago.
5. As condicións de entrega e posta a disposición dos produtos.
6. Os dereitos e obrigas das partes contratantes.
7. A información que deben fornecerse as partes.
8. A duración do contrato, a data de entrada en vigor, condicións de renovación e modificación.
9. As causas, formalización e efectos da extinción do contrato.
10. Os mecanismos de conciliación e resolución de conflitos.
11. As penalizacións polos incumprimentos.
12. As excepcións por causa de forza maior.

Art. 9.1

O prezo debe indicar necesariamente todos os pagos, incluídos os descontos aplicables, que se determinará en contía fixa e/ou variable, en función unicamente de factores obxectivos, verificábels, non manipulables e expresamente establecidos no contrato, que en ningún caso poidan ser manipulables polo propio operador ou outros operadores do sector ou facer referencia a prezos participados.

Art. 9.1.c)

O prezo do contrato alimentario que teña que percibir un produtor primario ou unha agrupación destes deberá ser, en todo caso, superior ao total de custos asumidos polo produtor ou custo efectivo de produción, que incluirá todos os custos asumidos para desenvolver a súa actividade, entre outros, o custo de sementes e plantas de viveiro, fertilizantes, fitosanitarios, pesticidas, combustibles e enerxía, maquinaria, reparacións, custos de rega, alimentos para os animais, gastos veterinarios, amortizacións, intereses dos préstamos e produtos financeiros, traballos contratados e man de obra asalariada ou achegada polo propio produtor ou por membros da súa unidade familiar.

Art. 9.1.c)

A determinación do custo efectivo haberá de realizarse tomando como referencia o conxunto da produción comercializada para a totalidade ou parte do ciclo económico ou produtivo, que se imputará na forma en que o provedor considere que mellor se axusta á calidade e características dos produtos obxecto de cada contrato.

Art. 9.1.c)

Non, non é certo. Existen distintas maneiras para pagar un prezo máis alto en función do mercado aos provedores:

• En primeiro lugar, pode asinarse unha modificación do contrato alimentario cun novo prezo. Os contratos alimentarios deberán conter as correspondentes cláusulas nas que se prevexa o procedemento para a súa posible modificación. O novo prezo deberá estar asinado polas partes e só poderá afectar as entregas que se produzan a partir do momento en que fose acordado.
• En segundo lugar, pode asinarse desde o principio un prezo variable, que permite que o prezo final calcúlese cunha fórmula que sexa función de factores que reflictan as variacións, á alza ou á baixa, do mercado, dos custos de produción ou doutros factores que afecten o prezo final como poden ser factores climáticos. A fórmula debe figurar no contrato, xunto con todas as especificacións necesarias para calcular canto vai cobrar finalmente o provedor.

En todo caso, como di a lei, os factores dos que dependa a fórmula deben cumprir co seguinte:

• ser obxectivos,
• ser verificábels,
• non poden ser manipulables,
• deben estar expresamente establecidos no contrato.

Doutra banda, o valor final que alcanzan eses factores (por exemplo, o valor dun índice de referencia ou o rendemento) debe coñecerse de forma que permita pagar o produto en prazo.

En todo caso a fórmula que se use para calcular o prezo final debe ser clara e fácil de entender, de forma que o provedor poida calcular o prezo e non caiba dúbida de canto vai cobrar polo seu produto.

De acordo con o establecido en disposición adicional primeira da Lei 15/2010, do 5 de xullo, os adiamentos de pago de produtos de alimentación frescos e perecedoiros non excederán en ningún caso de 30 días a partir da data da entrega das mercadorías. Pola súa banda, no caso de produtos de alimentación que non sexan frescos ou perecedoiros, os adiamentos de pago non excederán en ningún caso de 60 días a partir da data da entrega das mercadorías.

Art. 9.1.d)

As negociacións comerciais anuais pecharanse e asinarán polas empresas intervenientes no marco duns prazos razoables, non superiores aos tres meses desde o seu inicio, para a organización de actividades, sen que a dilación indebida das mesmas imputable a unha parte poida utilizarse para debilitar a posición da outra na esta negociación. A tal fin, considerarase suficiente para documentar a data de inicio un correo electrónico con constancia de recepción por parte do outro operador.

Art. 9 bis

Si; nos termos establecidos polas normas sobre a sociedade da información entre os seus participantes. A organización de poxas electrónicas someterase aos principios de transparencia, libre acceso e non discriminación.

Art. 10

Os operadores da cadea alimentaria deberán conservar toda a correspondencia, documentación e xustificantes, en soporte electrónico ou en papel, relacionados cos contratos alimentarios que celebren no marco do disposto na Lei 12/2013, durante un período de catro anos.

Art. 11

O operador que compre aos produtores primarios e as agrupacións destes estará obrigado a inscribir no Rexistro de Contratos Alimentarios cada contrato alimentario que realice, así como as súas modificacións, antes da entrega do produto obxecto do contrato.

Art. 11 bis

Preguntas Frecuentes sobre RCA

A Lei 12/2013, do 2 de agosto, prohibe as modificacións das condicións contractuais establecidas no contrato alimentario, salvo que se realicen de mutuo acordo das partes e de conformidade cos principios reitores recollidos no artigo 4, é dicir equilibrio, xusta reciprocidade entre as partes, liberdade de pactos e boa fe coma e interese mutuo, equitativa distribución de riscos e responsabilidades, cooperación, transparencia e respecto á libre competencia no mercado.

Art. 12. 1

Se, segundo o establecido no artigo 9.1. h) da Lei.

Art. 9.1.h)

A Lei 12/2013, prohibe os pagos adicionais, sobre o prezo pactado, salvo que se refiran ao risco razoable de referenciación dun novo produto ou ao financiamento parcial dunha promoción comercial dun produto reflectida no prezo unitario de venda ao público e fosen pactados e incluídos expresamente no correspondente contrato formalizado por escrito, xunto con a descrición das contraprestacións ás que estes pagos estean asociados.

Art. 12.2

O lanzamento e desenvolvemento de promocións pactadas entre provedores e compradores deberá realizarse baseándose nos principios de acordo e liberdade de pactos; de interese mutuo, así como de flexibilidade para adaptarse ás circunstancias particulares dos distintos operadores.

Art. 12 bis.1

Os pactos sobre promocións comerciais, que deberán contar co acordo explícito de ambas as partes, recollerán os aspectos que definen a promoción pactada: os prazos (datas de inicio e finalización), os prezos de cesión, os volumes e aqueloutras cuestións que sexan de interese, así como tamén os aspectos da promoción relativos ao procedemento, o tipo, o desenvolvemento, a cobertura xeográfica e a avaliación do resultado desta.

Art. 12 bis.2

Non se pactará a realización de actividades promocionais que induzan a erro ao consumidor sobre o prezo real e a imaxe dos alimentos e produtos alimenticios, que puidesen prexudicar a percepción do consumidor sobre a calidade ou o valor dos mesmos.

Art. 12 bis.3

Co fin de evitar a destrución do valor na cadea alimentaria, cada operador da mesma deberá pagar ao operador inmediatamente anterior un prezo igual ou superior ao custo de produción de tal produto en que efectivamente incorra ou asuma este operador.

Art. 12 ter.1

Para protexer a capacidade de comercialización dos produtores primarios, os operadores que realicen a venda final de alimentos ou produtos alimenticios a consumidores non poderán aplicar nin ofertar un prezo de venda ao público inferior ao prezo real de adquisición dos mesmos. O incumprimento do anterior terá a consideración de venda desleal e poderá ser sancionado. Non se considerarán como desleais as vendas con perdas ao público dos alimentos perecedoiros que se atopen nunha data próxima á súa inutilización sempre que se proporcione información clara desta circunstancia aos consumidores. As ofertas conxuntas ou os obsequios aos compradores non poderán utilizarse como forma de evadir as obrigas anteriores.

Art. 12 ter. 2, 3 e 4

Non, o operador que realice a venda final do produto ao consumidor en ningún caso poderá repercutir a ningún dos operadores anteriores o seu risco empresarial derivado da súa política comercial en materia de prezos ofertados ao público.

Art. 12 ter.5

En ningún caso un operador poderá esixir a outro operador da cadea calquera modalidade de obtención, utilización ou revelación dos segredos empresariais, salvo que así conste no contrato escrito de acordo con o disposto no apartado anterior.

Art. 13.2

Os segredos empresariais que se obteñan no proceso de negociación ou execución dun contrato alimentario destinaranse exclusivamente aos fins para os que lle foron facilitados, respectándose en todo momento a confidencialidade da información transmitida ou almacenada.

Art. 13.3

Os criterios para a xestión de categorías haberán de ser predeterminados e evitarán tratamentos desleais, como a explotación por parte dunha empresa da situación de dependencia económica na que poidan atoparse as súas empresas clientes ou provedores.

Art. 14.1

No que se refire á xestión de marcas de produtos ofrecidos ao consumidor, tanto as propias como as alleas, os operadores deberán evitar prácticas contrarias á libre competencia ou que constitúan actos de competencia desleal de acordo con o previsto na Lei 15/2007, do 3 de xullo, de Defensa da Competencia, e na Lei 3/1991, do 10 de xaneiro, de Competencia Desleal, así como actos de publicidade ilícitos de conformidade coa Lei 34/1988, do 11 de novembro, Xeral de Publicidade.

Art. 14.1

O aproveitamento indebido por parte dun operador e en beneficio propio da iniciativa empresarial allea, así como as que constitúan publicidade ilícita por reputarse desleal mediante a utilización, xa sexa nos envases, na presentación ou na publicidade do produto ou servizo, atópase prohibido pola Lei 12/2013, do 2 de agosto.

Art. 14.2

Quedan prohibidas as seguintes prácticas comerciais desleais:

1. Os adiamentos de pago de produtos agrícolas ou alimentarios que excedan o tempo establecido legalmente.
2. Que unha das partes da relación comercial cancele un pedido de produtos agrícolas e alimentarios perecedoiros dentro dos 30 días previos ao momento sinalado para a súa entrega polo vendedor.
3. Que unha das partes do contrato alimentario modifique unilateralmente os termos do contrato de subministración de produtos agrícolas e alimentarios.
4. Que unha das partes da relación comercial esixa á outra, pagos que non están relacionados coa venda dos produtos agrícolas ou alimentarios do provedor.
5. Que o comprador esixa ao provedor que pague pola deterioración ou a perda de produtos agrícolas e alimentarios, ocorridos nos locais do comprador ou cando a propiedade xa foi transferida ao comprador.
6. Que unha das partes do contrato alimentario néguese a confirmar por escrito os termos dun contrato de compra-venda ou subministración.
7. Que unha das partes da relación comercial adquira, utilice ou divulgue segredos empresariais da outra parte ilicitamente.
8. Que unha das partes da relación comercial ameace con levar a cabo actos de represalia comercial contra a outra parte.
9. Que o comprador transfira ao provedor os gastos derivados de estudar as reclamacións dos clientes relativas á venda dos produtos do provedor.

Art. 14 bis. 1

Quedan igualmente prohibidas as seguintes prácticas comerciais, a menos que as partes acordasen previamente de maneira clara e sen ambigüidade no contrato alimentario:

1. Que se cargue a unha das partes un pago como condición polo almacenamento, a exposición ou a inclusión nunha lista coas referencias dos seus produtos.
2. Que unha das partes esixa á outra que asuma total ou parcialmente o custo daqueles descontos dos produtos agrícolas e alimentarios vendidos como parte dunha promoción.
3. Que unha das partes esixa á outra que pague pola publicidade de produtos realizada por aquela.
4. Que unha das partes esixa á outra que pague pola comercialización de produtos agrícolas e alimentarios.
5. Que unha das partes cobre á outra polo persoal de acondicionamento dos locais utilizados para a venda dos produtos.
6. Que o comprador devolva produtos agrícolas e alimentarios non vendidos ao provedor sen pagar por estes produtos non vendidos, ou a súa eliminación, ou ambas as cousas.

Art. 14 bis.2

Para os efectos da Lei 12/2013, do 2 de agosto, considéranse infraccións administrativas leves, graves e moi graves, as que se tipifican no artigo 23.

Art. 22.1

A instrución de causa penal ante os Tribunais de Xustiza ou a incoación de expediente de infracción das normas de defensa da competencia suspenderá a tramitación do expediente administrativo sancionador que fose incoado polos mesmos feitos.

Art. 22.2

Si, resultan de aplicación.

Art. 22.3

As persoas que dispoñan ou teñan a obriga de dispor de información ou documentación que puidese contribuír ao esclarecemento da comisión das infraccións tipificadas na Lei 12/2013, do 2 de agosto teñen o deber de colaborar coas autoridades competentes. O feito de non facer poderá ser constitutivo de infracción.

Art. 22.5

A autoridade competente poderá acordar e executar as medidas provisionais que considere necesarias para asegurar a eficacia da resolución que puidese recaer no caso de que detecte indicios claros de vulneración dalgún dos preceptos regulados na Lei 12/2013, do 2 de agosto.

Art. 22.6

As asociacións e organizacións representativas de operadores que interveñen na cadea alimentaria serán titulares de intereses lexítimos colectivos nos termos do artigo 4 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do Procedemento Administrativo Común das Administracións Públicas.

Art. 22.7

Presúmese, salvo proba en contrario, que o comprador é autor destas infraccións.

Art. 23.4

O procedemento sancionador que deba incoarse con motivo das infraccións recollidas na Lei 12/2013, do 2 de agosto axustarase ao disposto na Lei 39/2015, do 1 de outubro, do Procedemento Administrativo Común das Administracións Públicas, coas seguintes excepcións:

1. Nos procedementos sancionadores cuxa instrución corresponda a AICA, o prazo máximo para resolver o procedemento sancionador e notificar a resolución expresa do mesmo será de dez meses.
2. Os actos administrativos que deban notificarse a un operador que non teña un establecemento en España efectuaranse na lingua correspondente ao Estado onde o operador teña a súa sede social principal.

Art. 23.6

As infraccións moi graves prescribirán aos cinco anos, as graves aos tres anos e as leves ao ano. O inicio da prescrición computarase desde o día en que a infracción se cometese ou, se se trata de infraccións relativas á formalización e extremos que han de conter os contratos alimentarios, desde o momento da finalización das prestacións que teñan a súa orixe nos mesmos.

Art. 23.7

A autoridade que resolva o expediente administrativo sancionador poderá acordar tamén que se poña termo á práctica comercial prohibida.

Art. 24.2

As sancións se graduarán especialmente en función do grao de intencionalidade ou a natureza do prexuízo causado e atendendo á transcendencia económica e social das infraccións cometidas, ao ánimo de prevalerse de vantaxes competitivas fronte a outro suxeito do sector, ao lucro obtido coa acción infractora e á previa comisión dunha ou máis infraccións, cando non sexa aplicable a reincidencia.

Art. 25.1

Son infraccións leves:

1. Non incluír os extremos que como mínimo deben conter os contratos alimentarios, salvo que se atope tipificada como grave.
2. Realizar modificacións das condicións contractuais que non estean expresamente pactadas polas partes, salvo que se atope tipificada como grave.
3. Incumprir as obrigas de conservación de documentos.
4. Fornecer de forma incompleta ou fóra do prazo sinalado a información que lle sexa requirida pola autoridade competente no exercicio das súas funcións.
5. Cancelar, por calquera das partes, un pedido de produtos agrícolas e alimentarios perecedoiros dentro dos trinta días previos ao momento sinalado para a súa entrega polo vendedor.
6. Que a cooperativa ou a entidade asociativa non cumpra as condicións e requisitos previstos para non formalizar os contratos alimentarios.
7. Esixir que o provedor pague pola deterioración ou a perda de produtos, ocorridos nos locais do comprador ou cando a propiedade xa foi transferida ao comprador.
8. Negarse a confirmar por escrito, por parte do comprador, os termos dun contrato de compravenda ou subministración que foron acordados.
9. Esixir compensación, por parte do comprador ao provedor, polos gastos derivados de estudar as reclamacións dos clientes.
10. Incumprir a obriga de inscrición no rexistro de contratos alimentarios.
11. Non cumprir as condicións e requisitos establecidos para a realización de poxas electrónicas.
12. O incumprimento das obrigas relativas a pactos promocionais.

Art. 23.1

Sen prexuízo do disposto no artigo 14 bis.2, son infraccións graves:

1. A segunda ou ulterior infracción leve que supoña reincidencia con outra infracción leve cometida no prazo de dous anos, contados desde a sanción por resolución firme en vía administrativa da primeira delas.
2. Non formalizar por escrito os contratos alimentarios.
3. Non incorporar no contrato alimentario o prezo.
4. Realizar modificacións do prezo, obxecto, condicións de pago ou condicións de entrega e posta a disposición dos produtos incluídos no contrato que non estean expresamente pactadas polas partes.
5. Realizar actividades promocionais que non se axusten á Lei 12/2013, do 2 de agosto.
6. O incumprimento das obrigas do artigo 12 ter para evitar a destrución de valor na cadea alimentaria.
7. O incumprimento dos prazos de pago nas operacións comerciais.
8. A resistencia, obstrución, escusa ou negativa ás actuacións da Administración, que inclúe, entre outras, as seguintes condutas: non facilitar o exame da documentación comercial, non atender os requirimentos, a incomparecencia, salvo causa xustificada, no lugar e tempo que se sinalou; negar ou impedir a entrada ou permanencia en predios ou locais aos funcionarios actuantes ou o recoñecemento dos locais ou instalacións relacionados coa Lei 12/2013, do 2 de agosto; e as coaccións aos funcionarios da Administración actuante.
9. No caso de entregas dun socio a unha cooperativa ou a unha entidade asociativa que se acollan á posibilidade prevista no segundo parágrafo do artigo 8.1de a Lei 12/2013 para non formalizar por escrito un contrato, que a cooperativa ou a entidade asociativa non cumpra o requisito de que os estatutos ou acordos da cooperativa ou da entidade asociativa establezan, antes de que se realice a entrega, o procedemento de determinación do valor do produto entregado polos seus socios.
10. No caso de entregas de leite dun produtor a unha cooperativa ou SAT da que é socio, que a cooperativa ou SAT non incorpore nos estatutos ou acordos cooperativos previstos na normativa de contratación láctea para os efectos de non requirir de contrato, o prezo que se pagará pola subministración láctea.
11. Esixir pagos adicionais ou asunción de custos, sobre o prezo pactado no contrato alimentario, salvo nos supostos previstos nesta lei.
12. Adquirir, utilizar, esixir ou revelar segredos comerciais da outra parte ilicitamente, no sentido da Lei 1/2019, do 20 de febreiro, de Segredos Empresariais, ou información comercial sensible doutros operadores que fose obtida no proceso de negociación ou execución dun contrato alimentario, incumprindo o deber de confidencialidade, así como utilizar esta información para fins distintos aos expresamente pactados no contrato alimentario.
13. Cancelar, por calquera das partes, un pedido de produtos agrícolas e alimentarios perecedoiros dentro dos 10 días previos ao momento sinalado para a súa entrega polo vendedor.
14. Ameazar con levar a cabo actos de represalia comercial contra a outra parte da relación comercial, cando esta exerza os seus dereitos contractuais ou legais, incluídos a presentación dunha denuncia ou a cooperación coas autoridades encargadas da investigación dos feitos denunciados. Tamén constituirán actos de represalia comercial, ameazar ou levar a cabo a interrupción total ou parcial da subministración ou compra de produtos agrícolas ou alimentarios nun contrato continuado, ante o exercicio dos dereitos contractuais ou legais.
15. Devolver, polo comprador, produtos agrícolas e alimentarios non vendidos ao provedor sen pagar por estes produtos non vendidos, ou a súa eliminación, ou ambas as cousas.
16. Non formalizar contratos alimentarios, antes de que se realice a entrega, no caso de entregas dun socio a unha cooperativa ou a unha entidade asociativa, nas que non se cumpra prever no artigo 2.2 para que estas entregas non teñan a consideración de relacións comerciais e queden excluídas do ámbito de aplicación da lei.
17. Incumprir as obrigas en materia de xestión de marcas conforme ao disposto no artigo 14 desta lei.
18. Que o comprador esixa ou traslade ao provedor os riscos e gastos derivados da incoación de expedientes sancionadores ou reclamacións relativas aos produtos baixo a marca propia do distribuidor fabricados polo provedor.

Art. 23.2

Considéranse infraccións moi graves a segunda ou ulterior infracción grave que supoña reincidencia con outra infracción grave cometida no prazo de dous anos, contados desde a sanción por resolución firme en vía administrativa da primeira delas.

Art. 23.3

As infraccións en materia de contratación alimentaria serán sancionadas con multas de acordo con a seguinte gradación:

1. Infraccións leves, entre 250 euros e 3.000 euros.
2. Infraccións graves, entre 3.001 euros e 100.000 euros.
3. Infraccións moi graves, entre 100.001 e 1.000.000 euros.

En todo caso, a comisión das infraccións tipificadas non poderá resultar máis beneficiosa para o infractor que o cumprimento das normas infrinxidas de modo que o montante final das sancións pecuniarias impostas non poderá ser inferior ao beneficio económico obtido polo infractor.

Art. 24.1

A Administración pública competente para a imposición das sancións publicará, con carácter trimestral, as sancións impostas por infraccións graves e moi graves en materia de contratación alimentaria que adquirisen firmeza en vía administrativa ou, en caso de interporse recurso contencioso-administrativo, en vía xudicial.

Art. 24 bis

Na publicidade das mesmas incluirase a identificación do infractor, a sanción imposta e a infracción sancionada.

Art. 24 bis

Esta publicidade darase por medio da páxina web da Axencia de Información e Control Alimentarios, Ou.A.

Art. 24 bis

Publicidade das sancións

Nos supostos seguintes:

1. Cando as partes contratantes teñan as súas respectivas sedes sociais principais en diferentes Comunidades Autónomas.
2. Cando o contrato afecte a un ámbito superior ao dunha Comunidade Autónoma en razón da rastrexabilidade previsible da maior parte do alimento ou produto alimenticio obxecto do contrato.
3. Cando unha das partes do contrato alimentario non teña a súa sede social principal en España.

Art. 26.1

Corresponderá aos órganos competentes das Comunidades Autónomas exercer a potestade sancionadora prevista na Lei 12/2013, do 2 de agosto nos restantes supostos.

Art. 26.2

Serán competentes para a imposición das sancións en materia de contratación alimentaria no ámbito da Administración Xeral do Estado os seguintes órganos:

1. O Director da Axencia de Información e Control Alimentarios, Ou.A., cando a contía total da sanción proposta polo instrutor do expediente non supere os 100.000 euros.
2. O Secretario Xeral de Agricultura e Alimentación, cando esta contía exceda de 100.000 euros e non supere os 300.000 euros.
3. O Ministro de Agricultura, Pesca e Alimentación, cando esta contía exceda de 300.000 euros e non supere 600.000 euros.
4. O Consello de Ministros, cando esta contía exceda de 600.000 euros.

Art. 26.3

No ámbito das competencias correspondentes á Administración Xeral do Estado, a Autoridade de Execución que exercerá de punto de contacto para a cooperación tanto entre autoridades de execución como coa Comisión, encargada de establecer e desenvolver o réxime de control necesario para comprobar o cumprimento do disposto na Lei 12/2013, do 2 de agosto no ámbito nacional é a Axencia de Información e Control Alimentarios, Ou.A.

Art. 28.1

As comunidades autónomas, de acordo con os seus Estatutos de Autonomía e no marco das súas competencias, designarán autoridades encargadas de controlar o cumprimento do disposto na Lei 12/2013, do 2 de agosto nos seus territorios, que terán, polo menos, as funcións que esta Lei atribúe á Axencia de Información e Control Alimentarios, Ou.A., en materia de control do cumprimento do disposto na Lei 12/2013, do 2 de agosto no ámbito das competencias propias das comunidades autónomas.

Autoridades de execución

Art. 28.2

A Axencia de Información e Control Alimentarios, Ou.A.

Art. 28.3

As autoridades de execución reuniranse polo menos unha vez ao ano para examinar a aplicación da Lei 12/2013, do 2 de agosto, no seo do Comité de cooperación das autoridades de execución.

Art. 28.4

As autoridades de execución debaterán as mellores prácticas, os novos casos e os avances no ámbito das prácticas comerciais desleais na cadea de subministración agrícola e alimentaria, así como o intercambio de información, en particular sobre a aplicación das medidas que adoptasen de conformidade coa Lei 12/2013, do 2 de agosto e as súas prácticas en materia de observancia.

Art. 28.5

A Administración Pública competente adoptará todas as medidas necesarias para protexer a identidade dos denunciantes en todo momento, así como para a adecuada protección de calquera outra información cuxa divulgación o denunciante considere que sería prexudicial para os seus intereses, ou en caso de asociacións para os dos seus membros ou para o dos provedores.

O denunciante indicará que información ten carácter confidencial e cal non, presumíndose confidencial toda información sobre a que non se fixo indicación expresa.
En calquera momento do procedemento, poderase ordenar, de oficio ou a instancia de parte, que se manteñan secretos os datos ou documentos que se consideren confidenciais, formando con eles peza separada.

A protección da identidade do denunciante deberá garantirse tanto no transcurso da vía administrativa como, no seu caso, a vía xudicial. Neste último caso, a Axencia de Información e Control Alimentarios ou o órgano autonómico equivalente, no seu caso, actuará no seu nome e representación, de ser necesario para protexer a identidade do denunciante e a condición de que esta representación non supoña indefensión nin quebranto do principio de igualdade de armas.

Art. 29.1

A autoridade de execución que reciba a denuncia informará ao denunciante, no prazo dun mes desde a presentación da mesma, sobre as accións a realizar para dar curso á reclamación. Cando a autoridade de execución considere que non hai razóns suficientes para instruír un expediente administrativo sancionador con motivo da denuncia presentada, informará ao denunciante, no prazo de nove meses desde a presentación da reclamación, sobre os motivos do arquivo.

Art. 29.4

Os denunciantes teñen dereito, salvo manifestación expresa en contrario, a:

1. Recibir xustificante de recepción da denuncia ao denunciante nun prazo de sete días a partir da recepción.
2. Coñecer o estado da tramitación da súa denuncia.
3. Coñecer o estado da realización das accións informadas pola autoridade de execución.
4. Ser notificados dos trámites realizados e das resolucións acordadas respecto da denuncia.

Art. 29.5

É un organismo autónomo creado pola Lei 12/2013, do 2 de agosto, adscrito, a través da Secretaría Xeral de Agricultura e Alimentación, ao Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación.

Disposición adicional primeira. 1

Son os seguintes:

1. A xestión dos sistemas de información e control dos mercados oleícolas, lácteos e a daqueloutros que se determinen reglamentariamente.
2. O control do cumprimento do disposto na Lei 12/2013, do 2 de agosto, de medidas para mellorar o funcionamento da cadea alimentaria.

Disposición adicional primeira. 5

A Axencia de Información e Control Alimentarios Ou.A desenvolve as seguintes funcións:

1. Xestionar e manter os sistemas de información dos mercados oleícolas (aceites de oliva e olivas de mesa), vinícolas e lácteos.
2. Exercer as competencias como autoridade de execución nacional.
3. Levar a cabo as tarefas necesarias como punto de contacto para a cooperación entre as autoridades de execución, así como coa Comisión Europea.
4. Iniciar e instruír, de acordo con o seu propio réxime, os expedientes sancionadores por incumprimentos no pago das achegas obrigatorias ás organizacións interprofesionais ou de produtores, nos sectores do aceite de oliva, a oliva de mesa, lácteo e do viño.
5. Establecer e desenvolver, no ámbito das competencias que ten atribuídas pola Lei 12/2013, do 2 de agosto a Administración Xeral do Estado, o réxime de control necesario para comprobar o cumprimento do disposto na mesma.
6. Realizar as comprobacións que corresponda das denuncias por incumprimentos do disposto na Lei 12/2013, do 2 de agosto, que lles sexan presentadas e instruír o correspondente procedemento sancionador.
7. Iniciar de oficio o procedemento sancionador que corresponda polas irregularidades que constate no exercicio das súas funcións que supoñan incumprimentos do disposto na Lei 12/2013, do 2 de agosto.
8. Colaborar con el Observatorio de la Cadena alimentaria.
9. Establecer relacións de colaboración con outros órganos da Administración Pública.
10. Colaborar con organizacións sectoriais, de produtores e interprofesionais relacionadas coas materias da súa competencia.
11. Exercer determinadas accións contempladas na Lei 3/1991, do 10 de xaneiro, de Competencia Desleal, cando resulten afectados os intereses de operadores da cadea alimentaria.
12. Calquera outras funcións que reglamentariamente atribúanselle para o cumprimento dos seus fins xerais.

Disposición adicional primeira. 6

As actuacións de control e inspección que leve a cabo a Axencia de Información e Control Alimentarios Ou.A realizaranse por funcionarios públicos que, no exercicio das súas funcións, terán a condición de axentes da autoridade.

Disposición adicional primeira. 7

Terán as seguintes facultades:

1. Acceder a calquera local, terreo, instalación ou medio de transporte utilizados polas persoas físicas ou xurídicas sometidas a control.
2. Verificar as existencias dos seus almacéns, os produtos obtidos, os procesos que aplican e as instalacións, maquinaria e equipos utilizados.
3. Acceder aos libros e documentos relativos á actividade da entidade, calquera que sexa o seu soporte material.
4. Reter por un prazo máximo de cinco días os libros ou documentos.
5. Precintar almacéns, instalacións, depósitos, equipos, vehículos, libros ou documentos e demais bens da entidade durante o tempo e na medida que sexa necesario para a inspección.
6. Requirir a calquera representante ou membro do persoal ao servizo da persoa obxecto de control, as explicacións que considere necesarias sobre as actividades que realice.
7. Tomar mostras de materias primas, produtos intermedios e terminados para determinar a súa composición e características.
8. Levantar acta na que se reflictan as actuacións realizadas, a información requirida e a obtida e os feitos constatados

O exercicio das facultades descritas nas letras a) e e) requirirá o previo consentimento expreso do afectado ou, na súa falta, a correspondente autorización xudicial.

Disposición adicional primeira. 8

As actas levantadas polos inspectores da Axencia de Información e Control Alimentarios Ou.A terán o carácter de documento público e, salvo que se acredite o contrario, farán proba dos feitos que nelas se recollan.

Disposición adicional primeira. 7

Todos os que tomen parte nas actuacións de control, inspección ou tramitación dos expedientes sancionadores deberán gardar segredo sobre os feitos e de cantas informacións de natureza confidencial tivesen coñecemento. Así mesmo, deberán gardar segredo sobre as estas actuacións, os que as coñecesen por razón de profesión, cargo ou intervención como parte, mesmo despois de cesar nas súas funcións.

Disposición adicional primeira. 10

Toda persoa física ou xurídica queda suxeita ao deber de colaboración coa Axencia de Información e Control Alimentarios Ou.A e está obrigada a proporcionar, a requirimento desta e en prazo, toda clase de datos e informacións de que dispoña e que poidan resultar necesarios co obxecto e finalidade da inspección.

Este prazo será de dez días, salvo que pola natureza do solicitado e as circunstancias do caso fíxese de forma motivada un prazo diferente.

O feito de non cumprir con estas obrigas poderá ser constitutivo de infracción.

Disposición adicional primeira. 10